قرارداد مشارکت بین مالک زمین و سازنده برای احداث ساختمان. تعیین تقسیم واحدها، ضمانت سازنده، اسکلت و زمانبندی.
قرارداد مشارکت در ساخت، یکی از مهمترین و پرریسکترین قراردادهای حقوق ملکی در ایران است. در این قرارداد، مالک زمین ( یا بنا ) آن را در اختیار سازنده میگذارد و سازنده هزینهی ساخت را تأمین میکند. در عوض، واحدهای احداثی به نسبت توافقشده بین مالک و سازنده تقسیم میشود.
این قرارداد در حقوق ایران بر پایهی مواد عمومی قرارداد ( ماده ۱۰ قانون مدنی ) منعقد میشود و جزئیات دقیق آن بسیار مهم است. تجربهی دعاوی واقعی نشان میدهد که بیشتر اختلافات از سه موضوع ناشی میشود: ابهام در تعداد واحد هر طرف، تأخیر در ساخت، و عدم تطابق کیفیت با توافق.
نسبت تقسیم در مشارکت در ساخت به این عوامل بستگی دارد:
قاعدهی تجربی: در تهران متوسط ( خوب ) سهم مالک ۵۵٪، سازنده ۴۵٪ است. این اعداد بسیار متغیر هستند.
این ۸ بند برای جلوگیری از دعوا حیاتی است:
این پنج خطا، رایجترین دعاوی ملکی را ایجاد میکنند:
این نکات قانونی مهم است:
پس از اتمام ساخت، این مراحل لازم است:
از تحویل ملک تا صدور سند تکبرگ، معمولاً ۶ ماه تا ۲ سال طول میکشد. این زمانبندی در قرارداد مشخص شود.
پرریسکترین قرارداد ملکی در ایران، مشارکت در ساخت است. یک مرور حقوقی قبل از امضا میتواند از سالها دعوا و میلیاردها ضرر جلوگیری کند. در پارسی موکل تا انتخاب نهایی وکیل ملکی هزینه ندارد.
ورود به اپلیکیشن