قرارداد بین مدرس و آموزشگاه یا پلتفرم آموزشی برای برگزاری دوره. تعیین سهم درآمد، مالکیت محتوا و تعهدات طرفین.
قرارداد مشارکت آموزشی، عقدی است بین یک مدرس ( استاد، کوچ، مشاور ) و یک مجری دوره ( آموزشگاه، پلتفرم آنلاین، شرکت ) که بر اساس آن، مدرس دانش و محتوا را ارائه میدهد و مجری امکانات، بازاریابی و زیرساخت را تأمین میکند. درآمد حاصل بین طرفین تقسیم میشود.
تفاوت این قرارداد با قرارداد استخدامی: در مشارکت آموزشی، مدرس کارمند نیست و مزایای قانون کار ( بیمه، عیدی، مرخصی ) به او تعلق نمیگیرد. در عوض، سهمی از درآمد دوره دریافت میکند. حساسیت اصلی، مالکیت محتوای تولیدشده است که باید در قرارداد روشن شود.
در قرارداد مشارکت آموزشی، مالکیت محتوا سه حالت دارد:
در نبود توافق صریح، قانون حمایت از مؤلفان ایران، حق مادی محتوا را به سازندهی اصلی ( مدرس ) میدهد. پس سکوت قرارداد، به نفع مدرس است. مجریان باید این بند را صریح بنویسند.
این چهار مدل رایج است:
مبنای محاسبه مهم است: درآمد ناخالص یا بعد از کسر مالیات بر ارزش افزوده و هزینههای مستقیم؟ این باید صریح مشخص شود.
این پنج اشتباه را در دعاوی واقعی دیدهایم:
این چهار نکته مهم است:
مهمترین تصمیم در قرارداد آموزشی، مالکیت محتوا است. مرور با وکیل قرارداد قبل از امضا، این تصمیم را درست میکند. در پارسی موکل تا انتخاب نهایی هزینه ندارد.
ورود به اپلیکیشن